Στείλε λεφτά στο ftou.gr
Φτύσε καλλιτεχνικά
Απόγευμα είναι η ώρα της μέρας που σκεφτόμαστε πώς χαραμίσαμε το πρωί.
Δευτέρα, 16 Μαΐου

dim34 1/7/2003 7:01:00 πμ

Οι άντρες δεν κλαίνε

ΑγάπεςΑυτό σου έμαθαν από τα γεννοφάσκια σου, από την πρώτη στιγμή που μπόρεσες να σταθείς όρθιος. Τίποτα δεν μπορεί να σε σπάσει, τίποτα να σε πονέσει τόσο που να βάλεις τα κλάματα, δεν κάνει. Αν κάτι σε πονά πρέπει να το παλέψεις, να σφίξεις τα δόντια στον πόνο και να συνεχίσεις τον αγώνα σου πιο λυσσασμένα, πιο δυνατά για να νικήσεις. Κανείς δεν πρέπει να σε δει να κλαις, να σπας, κανείς δεν πρέπει να έχει την ικανοποίηση να δει τον πόνο σου, την αδυναμία σου. Είσαι άντρας και οι άντρες δεν κλαίνε.

 

Έπεσες και χτύπησες, αίματα γέμισαν τα χέρια σου και πανικός τα μάτια σου, ο πόνος ήταν αφόρητος για τα 5 χρόνια ζωής σου, αλλά ένα δάκρυ δεν βγήκε από τα μάτια σου. Μέχρι να πας φαντάρος θα περάσει, θα ξεχαστεί και δεν θα ξαναπονέσει. Οι άντρες δεν κλαίνε από τον πόνο. Σε δείρανε τα αλάνια της γειτονιάς, χρόνια μεγαλύτερα σου, γιατί τόλμησες να αντισταθείς στα θέλω τους, να σταθείς εμπόδιο στις ορέξεις τους για την όμορφη της παρέας, σαν άλλος Δον Κιχώτης υπερασπίσθηκες την τιμή και την υπερηφάνεια της Δουλτσινέας σου και έπρεπε να πληρώσεις. Πλήρωσες, αντιμετώπισες τους δυνατούς τους και έχασες. Δεν έπρεπε να σε δουν να πονάς, να κλαις από τα χτυπήματα τους, δεν είδαν τα κουρέλια της περηφάνιας σου που έσκασε στον τοίχο τους και τσακίσθηκε. Τα χτυπήματα πιο πολλά, πιο δυνατά. Μα πώς αντέχει; Δεν πονάει αυτό το τσογλάνι; Η Δουλτσινέα σου τους ακολούθησε γελώντας, κοιτώντας σε περιπαιχτικά. Στα δεκατρία σου είδες την πρώτη προδοσία, θα ακολουθούσαν κι άλλες, αμέτρητες, πολλές και ύπουλες. Οι άντρες δεν κλαίνε μπροστά σε μια γυναίκα.

 

Η πρώτη ολοκληρωμένη σχέση σου τελείωσε μια νύχτα με φεγγάρι Αυγουστιάτικο δίπλα στο κύμα. Ήσουν μικρός κι ανώριμος. Δεν ήξερες πως αγαπάνε, δεν στάθηκες αντάξιος της αγάπης της, οι φίλες της γελάνε μαζί σας που πάτε στη θάλασσα να ανάψετε φωτιά και όχι στην Αυτοκίνηση για μαργαρίτες. Μα καλά δεν ξέρεις ότι ο Έλβις πέθανε; Δεν ακούει κανείς πια ροκ εντ ρολ. Τα ρεμπέτικα είναι για χασικλήδες. Έχεις έφεση στα ναρκωτικά; Έμεινες να κοιτάζεις το λεωφορείο να φεύγει παίρνοντας την λάμψη του φεγγαριού και αφήνοντας σκοτάδι γύρω σου παντού. Οι άντρες δεν κλαίνε για μια γυναίκα.

 

Η πρώτη σου δουλειά στα 16. Να που χρειάζονται τα αγγλικά στην ζωή, δεν ήταν μόνο μια ενόχληση, ένα εμπόδιο ακόμα στο παιχνίδι. Σε κεντρικό Ξενοδοχείο κι εσύ με γραβάτα να μεταφέρεις τις βαλίτσες των πελατών στα δωμάτια. 17 χρόνων και πάλι καλοκαίρι σημαίνει δουλειά αν θέλεις παραπάνω χαρτζιλίκι για να μην γελάνε με σένα στην παρέα. Τελειώνει το σχολείο και συ εκεί. Πάλι με τις βαλίτσες στα χέρια. Ζήτησες αύξηση και ένσημα. Τώρα δουλεύεις κανονικά. Απόλυση. Οι άντρες δεν κλαίνε για μια δουλειά, θα βρεις μια άλλη. Θα μάθεις να αντιμετωπίζεις τις δυσκολίες με το κεφάλι ψηλά σαν άντρας.

 

Στρατός και η ουρά στα σκέλια. Πραγματικά οι άντρες δεν κλαίνε. Είσαι άντρας, στρατιώτης, αξιωματικός . Τι σημαίνει κλάμα; Γυναίκα είσαι; Τίποτα δεν σε αγγίζει, είσαι απόγονος του Λεωνίδα, του Κολοκοτρώνη, του Διάκου, του έπους της Αλβανίας. Οι απόγονοι τους δεν κλαίνε, πολεμάν, νικάν και πεθαίνουν γελώντας. Περιφρονούν τον θάνατο, τις κακουχίες του καιρού, της ζωής τις δυσκολίες και χαμογελούν στον εχθρό, μειδιάζουν στους απέναντι και περιμένουν να τους φάνε. Όσοι είναι άντρες δεν κλαίνε για τίποτα και για κανένα λόγο.

 

Χώρισες, όλα σου τα όνειρα γκρεμίστηκαν. Αυτή η μια που αγάπησες έφυγε παίρνοντας μαζί το παιδί σου, το σπίτι σου, την οικογένεια σου, τα πάντα. Άδειασε η ψυχή και περιφέρεσαι σα ζόμπι στους δρόμους, αλλά οι άντρες δεν κλαίνε. Ποτέ. Για τίποτα και για κανένα. Είναι ντροπή, θα γίνεις ρεζίλι. Εσύ είσαι ο στύλος, ο τοίχος, ο βράχος, τα κύματα έρχονται και σπάνε πάνω σου, καρφιά μπήγονται βίαια στα σωθικά σου, το βάρος σε πλακώνει αλλά είσαι άντρας. Αυτός είναι ο ρόλος σου στη ζωή. Δεν πονάς, δεν βαρυγκωμάς, δεν διαμαρτύρεσαι για την ορμή των κυμάτων. Είσαι άντρας και οι άντρες δεν κλαίνε.

 

Ο πρώτος θάνατος δικού σου ανθρώπου, λατρεμένου έρχεται και κτυπά την πόρτα. Πέταξε για μέρη άλλα, ησύχασε και έβαλε πλώρη για το μεγάλο ταξίδι της λησμονιάς, χωρίς έννοιες, αγωνίες και σπαραγμούς. Ένας βράχος έπεσε όρθιος όπως του έπρεπε. Πονάς; Λυπάσαι; Φοβάσαι; Γιατί; Ήταν άντρας και έφυγε αγέρωχος, τσακίσθηκε και νικήθηκε μόνο από τον ένα και μοναδικό ανίκητο εχθρό αλλά με μάχη, δεν παρέδωσε τα όπλα νωρίς, δεν λιποτάκτησε χωρίς να πολεμήσει. Ήταν άντρας και στους άντρες δεν πρέπουν κλάματα.

 

Κι όμως πονάς, τρελαίνεσαι, δεν πάει άλλο. Γέμισε την καρδιά σου ο πόνος. Κάτι τρέχει στα μάγουλα. Τα μάτια θολώνουν, ο αέρας τελείωσε και τα πνευμόνια πονάνε, συσπώνται τα χαρακτηριστικά σου, γκριμάτσες άγνωστες παραμορφώνουν το πρόσωπο. Αλμύρα πότισε τα χείλη σου και πικρά το στόμα σου. Δακρύζεις; Δεν είσαι άντρας εσύ; Κλαις; Μα πώς; Γιατί; Μετάλλαξη σε χτύπησε; Κλαις; Πέρασες πολλά και τελικά κατάλαβες. Τίποτα δεν άλλαξε, είσαι άντρας. ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ ΔΕΝ ΚΛΑΙΝΕ… ΔΑΚΡΥΖΟΥΝ.

Μαθήματα Rohala Art

Σχόλια:

#1~evita @ 1/7/2003 - 10:43
Λες αλήθειες που άλλοι δεν έχουν καθίσει ούτε καν να σκεφτούν.
Αλλά, και οι άντρες κλαίνε. Χρειάζεται καμιά φορά για να φαίνονται ανθρώπινοι.
Βάλε όμως λίγη αισιοδοξία, πολύ μαυρίλα βρε παιδί μου.
#2~creon @ 2/7/2003 - 04:12
Δυστυχως αυτη ειναι η υποτιθεμενη "ζωη" σημερα...Αγαπας κατι... μετα το χανεις αδικα...Then what???
#3~Συμέλα Μελετλίδου @ 2/7/2003 - 10:45
"Όταν δεν εκφράζεις τα μέσα σου προς τα έξω, αυτά σε πλακώνουν, σε αρρωσταίνουν, σε πεθαίνουν" έλεγε κάποτε ένα "φιλαράκι" μου, αυτόν που κάποιοι τον απεκάλεσαν "πούστη" επειδή ΤΟΛΜΟΥΣΕ να δείχνει τις ευαισθησίες του!
#4~DON_ALFONSO @ 2/7/2003 - 14:41
Άν κοιτούσες λίγο πιο δίπλα σου θα διαπίστωνες οτι υπάρχουν και αντρές σαν αυτούς που περιγράφεις,και ουτε καν δακρύζουν...
#5~psekastiras @ 2/7/2003 - 23:31
Αυτό είναι ένα στερεότυπο το οποίο πρέπει να ξεπεραστεί. Το πόσο σκληρός είναι ένας άντρας πρέπει να φαίνεται αλλού όχι στην έκφραση συναισθημάτων, αλλά στην λήψη αποφάσεων. Η πραγματική έκφραση αυτού που νοιώθουμε μας φαίρνει πιο κοντά.
#6~enoxos @ 8/7/2003 - 22:15
.ΜΠΟΡΟΥΝ, αλλα αρνούνται να κερδίσουν οτιδήποτε από τα δάκρυα της ψυχής τους.Ακόμα και όταν φτάσουν στα κόκκινα και λυγίσουν το δάκρυ τους είναι πανάκριβο για να γίνει βορά στα όρνεα.Δεν κλαινε απο επιλογη,οχι ανικανοτητα
#7~jasmina @ 11/9/2003 - 00:59
Θέλω πραγματικά να γνωρίσω έναν άνδρα, που δεν φοβάται να δείξει όσα νιώθει.Ποιος πρωτοείπε την φράση "οι άνδρες δεν κλαίνε " άραγε; Και βέβαια κλαίνε κι εδώ που τα λέμε καλά κάνουν.Κι είναι πραγματικά τόσο αληθινό κι ανθρώπινο...
'

Για να γράψεις σχόλιο στο άρθρο πρέπει να είσαι μέλος του site και να έχεις κάνει login.