Στείλε λεφτά στο ftou.gr
Μονογαμία είναι η καταπιεσμένη μορφή της πολυγαμίας.
Τετάρτη, 17 Ιουλίου

Σηπτικό Βόδι Πέμπτη, 3 Φεβρουαρίου 2011

Συννεφούλα - Τι πραγματικά σημαίνουν οι στίχοι

Φέξε μουΈνα άρθρο που θα σας ανοίξει τα μάτια, και θα σας δείξει μέσα από κατανοητά παραδείγματα ποιο πραγματικά είναι το νόημα του γνωστού παιδικού τραγουδιού του Διονύση Σαββόπουλου.


Ας το πάρουμε από την αρχή. Όλοι μας έχουμε μερικά τραγουδάκια που τα ακούγαμε στην βρεφική/παιδική ηλικία μας, τα οποία άλλοτε μας έχουν μείνει μέχρι τώρα και πάνω σε τάσεις παλιμπαιδισμού τα τραγουδάμε ακόμα, άλλοτε όποτε τα ακούμε θέλουμε να σκοτώσουμε την εκάστοτε συσκευή που το παίζει γιατί τό 'χουμε σιχαθεί πλέον, άλλοτε το ένα άλλοτε το άλλο. Γενικά το μόνο σίγουρο είναι πως δε θα βγουν ποτέ απ' το μυαλό μας, γιατί έτσι. Ένα από αυτά λοιπόν, είναι και η Συννεφούλα! Ναι, το γνωστό χαζοχαρούμενο τραγουδάκι το οποίο, κρατηθείτε τώρα, χρησιμοποιεί τις αθώες νότες που βγάζει το φλάουτο ως κάλυψη για τους πονεμένους και δακρύβρεχτους στίχους που έχει.


Αυτό το αθώο παιδικό τραγουδάκι στην πραγματικότητα είναι μια έκρηξη σπαραγμού (και ενδομύχως θυμού) του Σαββόπουλου, την οποία όμως προσπαθεί να καλύψει μέσω του "τραλαλά και λολολό" που κάνουν τα παιδάκια στο άκουσμά του. ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΛΕΕΙ: "Σαν συννεφάκι φεύγει ξαναγυρνάει, μ' αγαπάει τη μια, την άλλη με ξεχνάει"! Ότι τι δηλαδή; Θα σας πω εγώ αυτή την ιστορία, που μου την είπε κάποτε μια θεια απ' τη Συρία. Είχε κάποια γκόμενα ο Νιόνιος, η οποία ήταν υποσκρόφια ΒΡΩΜΑ! Ναι, όπως τ' ακούσατε! Πήγαινε σπίτι της όποτε γούσταρε, έκανε ό,τι ήθελε χωρίς να δίνει την παραμικρή σημασία στο Νιόνιο και επομένως, σπάζοντας χωρίς κανένα δισταγμό με αυτό τον τρόπο την καρδιά του καημένου Νιόνιου. Όχι μόνο τον κορόιδευε ("σε μια φίλη θα πεταχτώ για λίγο") αλλά τη μία του τό 'παιζε και καλά ερωτευμένη ("τι ωραία που μυρίζεις σήμερα") και την άλλη τον κοιτούσε ψυχρά και του μιλούσε άσχημα.


Τόσο πολύ τον είχε προβληματίσει και τον είχε πληγώσει αυτή η κατάσταση, που κάποιο βράδυ καίει 3 σκληρούς απ' τα νεύρα του και της λέει "φύγε από δω μωρή σκύλα!" — και τη διώχνει.



Συνεχίζει, περιγράφοντας τις κρύες Απριλιάτικες και Μαγιάτικες νύχτες μοναξιάς που περνούσε, όπου το μόνο που είχε να κάνει είναι να βλέπει Big Brother και να κοιτάει το πουλί του στον καθρέφτη. Μέχρι που κάποια στιγμή καταλαβαίνει ότι δε μπορεί άλλο και τη ζητάει απεγνωσμένα πίσω. Σ' αυτούς τους στίχους, εκτός από το στοιχείο της μουνοδουλίας που διαφαίνεται αβίαστα στον χαρακτήρα του Νιόνιου, επαληθεύεται ο προηγούμενος χαρακτηρισμός μου για τη συγκεκριμένη κυρία, η οποία τελικώς είναι ΠΟΥΤΑΝΑ! Γιατί; Όχι μόνο πήγαινε σπίτι και έφευγε όταν ήθελε χωρίς να δίνει λογαριασμό, ξεχνώντας έτσι ότι είναι δεσμευμένη με ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗ ΜΕ ΤΣΙΓΚΕΛΩΤΟ ΜΟΥΣΤΑΚΙ, αλλά ένας Freddie ξέρει με πόσους πηδιότανε στις ουκ ολίγες εξόδους της. ("Και τριγύρνα μ' όσους θέλεις κάθε βράδυ").


Και το τραγούδι κλείνει με μια έκκληση για επιστροφή, μια υποταγή στο εφηβαίο, ένας εκ της ρινικής κοιλότητας διασυρμός του καημένου (τον έσερνε από τη μύτη κανονικά δηλαδή), μια ανυπέρβλητη τάση για χαλκά, αδυναμία να σταθεί μόνος του στη ζωή, καθώς και αδυναμία να βρει άλλη γκόμενα που μας οδηγεί στο αξιολύπητο συμπέρασμα ότι εμείς οι καλλιτέχνες άπαξ και δεθούμε με κάποια, θα της συγχωρήσουμε τα πάντα ("και πηδήξου μ' όσους θέλεις κάθε βράδυ") και στο τέλος θα κλαίμε γονατιστοί παρακαλώντας για συγχώρεση -ΘΑ ΒΓΟΥΜΕ ΚΑΙ ΜΑΛΑΚΕΣ ΔΗΛΑΔΗ- και επιστροφή του εφηβαίου.


Μήπως όμως και ο Νιόνιος δεν είναι τόσο αθώος; Μήπως κάτι της έκανε και αυτή έφευγε κάθε βράδυ και τον άφηνε μόνο του με το φλάουτό του; Μήπως δε την ικανοποιούσε σεξουαλικά; Μήπως είχε κι αυτός κάνα τσούρμο γκόμενες που δεν αναφέρει εσκεμμένα στο παιδικό τούτο άσμα; Μήπως της είχε κάνει τη ζωή ποδήλατο και θέλησε η γυναίκα να ξεσκάσει; Μήπως δεν είναι αυτή πουτάνα, αλλά ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΚΤΗΝΟΣ ΚΑΙ ΜΙΣΟ ΠΟΥ ΤΗΝ ΞΥΛΟΚΟΠΑΕΙ ΑΛΥΠΗΤΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΗΣ ΖΗΤΑΕΙ ΣΥΓΝΩΜΗ; Μήπως ήταν αυτός διχασμένη προσωπικότητα;! Δεν ξέρουμε. Παίζει κι αυτό.


Τέλος, θα ήθελα αφού συγχαρώ για το επιτυχέστατο μουσικό καμουφλάζ της ιστορίας του τον κο. Σαββόπουλο, να τον κατηγορήσω, ναι να τον κατηγορήσω που προσπαθεί απ' το 1966 κιόλας, όπου τα πράγματα (υποθέτω) ήταν πιο σφιχτά, να μυήσει παιδάκια σε τόσο μικρή ηλικία στα δεινά του έρωτα, της σχέσης, του γάμου (ή αρραβώνα), της δέσμευσης και γενικά αυτά τα ξενέρωτα. Πάλι όμως υπάρχουν απορίες: μήπως ήθελε να τους δείξει από μικρά τι θα τους συμβεί στο μέλλον ώστε να τα προφυλάξει; Πάλι δεν ξέρουμε. Θα μείνει μυστήριο, που μετά από χρόνια θα διαλευκάνει η Αγγελική. Αγγελική, πιστεύουμε σε σένα. Αν προβληματιστήκατε μπορώ να πω ότι πέτυχα τον σκοπό μου, και ελπίζω από 'δω και πέρα να είστε πιο αυστηροί με τις μουσικές επιλογές σας. Ειδικά για όσους έχουν παιδιά και δε θέλουν να τους βγουν παραδόπιστα καθάρματα, να μείνουν ΜΑΚΡΙΑ απ' τις δήθεν αθώες μελωδίες του Νιόνιου και του κάθε Νιόνιου. Τέλος στο φλάουτο, από δω και πέρα death metal απ' την κούνια. Τουλάχιστον, δε καταλαβαίνουμε τι λένε.

Σχετικά προϊόντα στο Amazon:

Rohala Art Course
Σχόλια:
#1: ~vlammadi @ 3/2/2011 - 07:33
Όπως το "Ήταν ένα μικρό καράβι"
#2: ~Verus @ 3/2/2011 - 21:53
καλά τα λές Σάπιε, αλλά από την πρώτη παράγραφο άρχισα να εκνευρίζομαι... Εξ' άλλου το μόνο παραπλανητικό στο τραγούδι αυτό είναι η μελωδία. Οι στίχοι είναι εντελώς ξεκάθαροι!
#3: ~Σηπτικό Βόδι @ 3/2/2011 - 23:47
Να κόψεις τα Αταράξ, και επίσης οι στίχοι για εμάς τους χαζούς δεν είναι καθόλου ξεκάθαροι και τους καταλαβαίνουμε με δεύτερη σκέψη.
#4: ~Webmaster @ 5/2/2011 - 19:39
Το ίδιο και χειρότερο συμβαίνει με το "Μικρή και τριανταφυλλένια" άλλου καλλιτέχνη. Πότε μια γυναίκα είναι τριανταφυλλένια; Όταν έχει αγκάθια στα πόδια και αλλού => Όταν είναι αξύριστη.
#5: ~Doctoras @ 29/3/2011 - 22:15
Πολύ ενδιαφέρον!Μπράβο Σηπτικό Βόδι.
#6: ~christydou @ 24/10/2012 - 13:26
Νομίζω ότι είναι ένα παλιό παιδικό τραγουδάκι με ανούσιο στίχο..

Για να γράψεις σχόλιο στο άρθρο πρέπει να είσαι μέλος του site και να έχεις κάνει login.