Στείλε λεφτά στο ftou.gr
29A, ο δεκαεξαδικός αριθμός του Θηρίου.
Δευτέρα, 25 Μαΐου

toxotria 1/4/2005 2:58:00 μμ

Ξύλο και βίος ανθόσπαρτος

Φαμ ΦατμέΑφορμή παίρνω από πρόσφατα δημοσιεύματα στον Ελληνικό τύπο. Ξεκάθαρα και μόνον αφορμή, γιατί βέβαια δεν πρόκειται περί τινός νέου φαινομένου, πρόκειται για μια πραγματικότητα βαθιά ριζωμένη στις δομές της κοινωνίας μας και του τρόπου ζωής μας, όσο κι αν αυτή έχει -ή πιστεύουμε πως έχει- αλλάξει από παλιότερα.


Μιλάμε για τη βία εναντίον των γυναικών, μια εξέχουσα εκδήλωση της εξουσιαστικής σχέσης των δύο φύλων, με διαστάσεις πραγματικής επιδημίας, η οποία δεν χαρίζεται σε καμία κοινωνική τάξη και καμία μορφωτική κάστα! Η αφορμή που έδωσε ο Ελληνικός τύπος βασίστηκε στην είδηση ότι τρεις γυναίκες Ελλήνων βουλευτών κατέφυγαν σε Κέντρο βοήθειας ως θύματα ενδοοικογενειακής βίας, όπως και μια Ελληνίδα βουλευτίνα.


Το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ των ΗΠΑ ανακοίνωσε μετά από έρευνα ότι η βία εναντίον των γυναικών προκαλεί σε Παγκόσμιο επίπεδο περισσότερους θανάτους και αναπηρίες στις γυναίκες μεταξύ 15-44 ετών απ ό,τι ο καρκίνος, η ελονοσία, τα τροχαία και ο πόλεμος! Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, το 25-75% των γυναικών-ανάλογα με τη χώρα- δέρνονται τακτικά.


Λαμβάνοντας υπόψη ότι ακόμη και τα γνωστά καταγεγραμμένα στοιχεία απέχουν απ' την πραγματική έκταση του ζητήματος, ας αναλογιστούμε τι γίνεται, όταν τα ήδη καταγεγραμμένα είναι τόσο υψηλά:


  • Πορτογαλία: 52,8% των γυναικών έχουν υποστεί βία από τον σύζυγο, τον εραστή ή τον σύντροφο.
  • Γερμανία:300 γυναίκες το χρόνο ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝΤΑΙ από τους άνδρες με τους οποίους ζουν μαζί, στην Ισπανία 100 το χρόνο.
  • Βρετανία: Μια γυναίκα κάθε τρεις μέρες φονεύεται κάτω από ανάλογες συνθήκες.
  • Γαλλία: Έξι γυναίκες κάθε μήνα πεθαίνουν από κακοποίηση στο σπίτι: 1/3 μαχαιρώνεται, 1/3 πυροβολείται, 20% στραγγαλίζεται, 10% ξυλοκοπείται μέχρι θανάτου.

Στο σύνολο των 15 χωρών της Ευρώπης (πριν τη διεύρυνση σε 25), πάνω από 600 γυναίκες πεθαίνουν κάθε χρόνο από κακοποίηση που έχουν υποστεί στο οικογενειακό περιβάλλον!


  • Ελλάδα: 56% των γυναικών δηλώνει ότι έχει υποστεί λεκτική ή ψυχολογική βία, 3,6% σωματική βία από τον σύζυγο ή τον σύντροφο, 23,6% γνωρίζουν τουλάχιστον μία γυναίκα από το περιβάλλον τους που υφίσταται ενδοοικογενειακή βία (από πρόσφατη έρευνα του Κέντρου Ερευνών για Θέματα Ισότητας).

Ας μη βιαστούμε να φανταστούμε τους δράστες ως άτομα επισήμως "προβληματικά", χρήστες ουσιών, ακαλλιέργητα ή "κατωτέρων" κοινωνικών στρωμάτων. Σε έκθεση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου διαβεβαιώνεται ότι απεναντίας, το φαινόμενο της ενδοοικογενειακής βίας μοιάζει μάλιστα να πολλαπλασιάζεται ανάλογα με τα εισοδήματα και το μορφωτικό επίπεδο! (στην Ολλανδία πχ. οι μισοί δράστες είναι πτυχιούχοι Πανεπιστημίου. Στη Γαλλία καταγράφηκε ποσοστό 67% ανδρών-υψηλών στελεχών, επαγγελματιών του τομέα Υγείας 25% και πολλών αξιωματικών της Αστυνομίας και του Στρατού).


Και μια άλλη κοινά διαδεδομένη πεποίθηση ανατρέπεται, αυτή που "θέλει" το φαινόμενο να αφορά τις πλέον "καθυστερημένες" ή "φαλλοκρατικές" χώρες. Αν  η Ρουμανία που κατέχει τα "γυναικοκτόνα" πρωτεία (σε κάθε εκατομμύριο Ρουμάνων γυναικών οι 12,62 δολοφονούνται από τους άνδρες τους κάθε χρόνο) φαίνεται να δικαιώνει την παραπάνω άποψη, έκπληκτοι (;) μαθαίνουμε ότι στον κατάλογο ακολουθούν χώρες που από πολύν καιρό θεωρούνται πρωτοπόρες στον σεβασμό των γυναικών και στην συμμετοχή αυτών σε θέσεις διακυβέρνησης και κοινωνικής δύναμης.


  • Φινλανδία: σε κάθε εκατομμύριο γυναικών δολοφονούνται ετησίως 8,65
  • Νορβηγία: 6,58
  • Λουξεμβούργο: 5,56
  • Δανία: 5,42
  • Σουηδία: 4,59

Στις τελευταίες θέσεις οι Ιταλία, Ισπανία, Ιρλανδία. Και μιλάμε για δολοφονίες! Ατελείωτη θα ήταν η συζήτηση για τις άλλες μορφές βίας, οι οποίες "θάβονται" στα οικογενειακά μυστικά και ψέματα, είτε επειδή   και το ίδιο το θύμα την θεωρεί αποδεκτή-αναπόφευκτη, είτε ντρέπεται να το ομολογήσει, είτε φοβάται τα χειρότερα, είτε δεν ξέρει πού να απευθυνθεί, είτε... είτε... Χιλιάδες χρόνια φυλετικής μνήμης και ταυτότητας καθορίζουν τους κανόνες του παιχνιδιού, ακόμη και σε σύγχρονες, ανεξάρτητες οικονομικά γυναίκες- πού κουβέντα για τις άπορες και κοινωνικά ανίσχυρες.


Ασφαλώς, δε λείπουν οι βίαιες έως βασανίστριες γυναίκες. Ασφαλώς ούτε οι ομοφυλοφιλικές σχέσεις εξαιρούνται παρόμοιων προβλημάτων. Είναι όμως καταφανές ότι η επιδημία πλήττει συντριπτικά τις γυναίκες, και αυτό αποδεικνύει ότι δεν πρόκειται για προσωπικό-ιδιωτικό ζήτημα κανενός, αλλά για ένα βαθιά κοινωνικό φαινόμενο που αφορά όλους μας, με οποιονδήποτε τρόπο.


Το σκηνικό αυτών των δραμάτων είναι κατ εξοχήν το ίδιο το σπίτι. Ο ίδιος αυτός οικογενειακός χώρος που οι περισσότεροι και περισσότερες προσδοκούν να είναι το ασφαλές αγκυροβόλιο και ορμητήριο της ζωής τους. Ο δράστης κατά κανόνα δεν είναι απλός φίλος ή εραστής, αλλά ο σύζυγος! Το πρόσωπο που, κατά κανόνα στην εποχή μας, επιλέχθηκε ως αξιέραστο και συντροφικό, ως πατέρας παιδιών που θα αντιγράψουν εν πολλοίς την οικογενειακή αυτή ευτυχία. Αυτό το ιδιωτικό σκηνικό είναι που ευνοεί την απόκρυψη, αλλά και το κατάλληλο πρόσχημα υπεκφυγής εκ μέρους των "αρχών" όταν τα θύματα φτάνουν να ζητούν βοήθεια: Τα εν οίκω...


Πρόκειται για μια σκανδαλώδη συλλογική υποκρισία! Ακόμη και αν ιδεολογικά δεν είναι όλοι σύμφωνοι πως "το ιδιωτικό είναι και πολιτικό", πόσο ιδιωτικό τελικά είναι κάτι που βασανίζει τα μισά σπίτια; Ακόμη και αν δεν συμφωνήσουμε όλοι στις ερμηνείες, πόσο μπορούμε να αγνοούμε τα γεγονότα; Ακόμη και αν για κάποιους το φαινόμενο αυτό δεν αποκαλύπτει το συνολικότερο ζήτημα των εξουσιαστικών σχέσεων των δύο φύλων, πόσο μπορούν να κωφεύουν σε κάτι που έχει τόσες πολλές πιθανότητες να συμβεί "ιδιωτικά" στους ίδιους, στο παιδί τους, σε έναν δικό τους άνθρωπο;


Μέχρι ν' ανατραπεί η κατάσταση, ίσως σε κάποιες ή κάποιους φανούν χρήσιμα τα παρακάτω τηλέφωνα:


Γραμμή βοήθειας για τη Βία: 8001188881
Θεσσαλονίκη: Κέντρο Υποστήριξης Γυναικών: 2310272725

Δεν είναι ανάγκη να τις τρώμε μέχρι να έρθει το γεμάτο υποσχέσεις μέλλον. Καλά θα είναι και να ζήσουμε να το δούμε. Αφιερωμένο σε όλους του περί γάμου ανήσυχους συγγραφείς της ftou-παρέας, και ιδιαίτερα μυρωμένο από το ερωτικό αεράκι της επετείου του supermarket-αγίου του έρωτος Βαλεντίνου! Ευχή "ιδιωτική": οι ρομαντικές ανθοδέσμες να μην κρύβουν ρόπαλο! Ευχή κοινωνική: άστο, θα βγει μεγάλο κείμενο.

Μαθήματα Rohala Art

Σχόλια:

#1~KISSES @ 20/4/2005 - 15:04
Και πρέπει να επισημανθεί οτι μεγάλο ποσοστό ευθυνης για αυτό το φαινόμενο εχουν οι γυναίκες που ενώ κακοποιούνται δεν το γνωστοποιούν αντιθετα το δέχονται!!!
#2~fungallery @ 6/5/2005 - 21:05
ειλικρινα ,ενώ μπήκα να σπάσω πλάκα στο site σας , με κάνατε και αισθάνομαι πολύ άσχημα ως άνδρας. Πιστεύω, ή μάλλον νομίζω, ότι δεν εχω φερθει ποτέ άσχημα σε γυναίκα, παρ΄όλα ταύτα αισθάνομαι ενοχή για οσα συμβαίνουν. η στατιστική που δημοσιεύετε με άφησε άναυδο ,ιδίως όσν αφορά χώρες, για τις οποιες πίστευα άλλα πράγματα . δεν συμφωνώ με τον/την KISSES ,ότι έχουν μερίδιο ευθύνης οι γυναίκες, που δεν καταγγέλουν. Η οικονομική ανασφάλεια τους, ιδίως όταν βρίσκονται σε γάμο τους απαγορεύει τέτοιες αντιδράσεις.
ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΥΤΓΝΩΜΗ
#3~cueeky @ 17/5/2005 - 22:52
ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΠΕΡΙ ΓΥΝΑΙΚΙΑΣ ΒΙΑΣ ΕΙΜΑΙ ΚΑΤΑ
ΑΛΛΑ ΚΑΙ Η ΓΥΝΕΚΕΣ ΠΡΕΠΗ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΟΤΙ ΠΡΟΣ ΤΗΝ (ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ) ΕΑΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕΝΟΥΝ ΤΙΝ ΕΝΙΑ ΕΧΟΥΝ ΚΑΠΟΙΕΣ ΥΠΟΧΡΕΟΣΗΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΟ ΣΤΙΛ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΟΙ ΠΑΠΟΥΔΕΣ ΜΑΣ
ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΟ ΥΘΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ ΚΕΡΑΤΟΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΖΗΛΙΑΣ
(ΚΑΙ Η ΓΥΝΕΚΑ ΑΣ ΕΡΘΕΙ ΛΙΓΟ ΠΟΙΟ ΚΟΝΤΑ ΣΤΗ ΜΙΤΡΟΤΙΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΗ ΓΙΑΤΗ ΕΙΡΘΕ ΣΤΟ ΚΟΣΜΟ)
#4~toxotria @ 20/5/2005 - 20:23
:X
#5~name @ 30/5/2005 - 08:34
ενα πράγμα μου είναι δυσκολοχώνευτο, αφου τρώτε το ξύλο της αρκούδας γιατί μένετε στην σχέση ή γάμο?
#6~bmagi @ 6/8/2005 - 00:14
ενα πράγμα μου είναι δυσκολοχώνευτο, αφου τρώτε το ξύλο της αρκούδας γιατί μένετε στην σχέση ή γάμο? -------------

Για να επαληθευουν τις στατιστικες

Και περα απο τη πλακα για τη γυναικεια βια ποτε θα βρεθει καποιος να μιλησει??? (Και δεν μιλαμε για σωματικη βια αλλα για το καθημερινο και αδιακοπο σπασιμο αρ...διων)
#7~name @ 8/8/2005 - 12:14
φίλε: μένουν στην σχέση ή γάμο όχι μόνο για να επαληθεύουν τις στατιστικές, αλλά και γιατί υπάρχει ένα αίσθημα που λέγεται φόβος, φοβούνται το "έξω", κυρίες ανοίξτε την πόρτα της ζωή σας, έχει πολλά να σας προσφέρει και μην μενετε κολλημένες σε νοσηρές καταστάσεις που το μόνο που προκαλούν είναι η απομάκρυνση απο τον εαυτό σας και απο τους ανθρώπους που αγαπάτε.
#8~parallhlos @ 17/8/2005 - 22:38
"Άλλωστε, αυτό που ονομάζουμε πολιτισμός, στηρίζεται στην εμβάθυνση της σκληρότητας. Η αγριότητα θριαμβεύει σήμερα μέσα στις λέξεις, γίνεται πνευματική βία, αφού η σωματική απαγορεύεται. Η γενιά μας που περηφανεύεται πως νίκησε την ωμότητα, την υποχρέωσε να γυρίσει μεταμφιεσμένη. Τώρα πια δεν αποδείχνουμε την υπεροχή μας με τις γροθιές μας και τους μυς, αλλά την ακονίζουμε με το πνεύμα και τη γλώσσα. Η κοινωνία μας κέρδισε έτσι σε εκλέπτυνση αλλά δεν έχει θεσπίσει ακόμα τιμωρίες και αποζημιώσεις για την τεράστια ζημιά που προκαλεί η ειρωνεία και η συκοφαντία. Προσθέστε σ’ αυτό, το γεγονός πως χρησιμοποιούμε τα πάντα για να φοβίσουμε τον άλλο, ακόμα και τις διάφορες ιδεολογίες της απελευθέρωσης που άνθισαν στα κλίματά μας εδώ κι έναν αιώνα. Άλλωστε, είναι μια από τις ιδιαίτερες γοητείες της εποχής μας να προσβάλλουμε τους ανθρώπους στο όνομα της ελευθερίας τους."

ΠΑΣΚΑΛ ΜΠΡΥΚΝΕΡ
«Τα μαύρα φεγγάρια του έρωτα»
#9~manga @ 21/11/2005 - 02:51
Αναφέρατε "Ας μη βιαστούμε να φανταστούμε τους δράστες ως άτομα επισήμως "προβληματικά", χρήστες ουσιών, ακαλλιέργητα ή "κατωτέρων" κοινωνικών στρωμάτων. " Αναρωτιέμαι λοιπόν εγώ! Μήπως πρέπει να φανταστούμε κάπως έτσι τα θύματα? Είναι πολλοί οι λόγοι που κρατούν μια γυναίκα σε μια τέτοια κατάσταση μα κυρίως (κατά την γνώμη μου) μία είναι η αιτία : η έλλειψη αυτοπεποιθησης. Δεν μπορώ να δεχτώ πως μια γυναίκα που σέβεται τον εαυτό της θα δεχόταν κάτι τέτοιο. Μου είναι σχεδόν αδιανόητο! Μου έχει τύχει γνωστή που έτρωγε ξύλο από τον πατέρα της μέχρι τα 28 της... ήταν λοιπόν φυσικό και επόμενο να δεχθεί μια ανάλογη συμπεριφορά από έναν μελλοντικό συντροφό της... όπως και έγινε! Μεγάλωσε έτσι γι αυτό και κατέληξε ετσι :( Και όμως ναι η οικογενειακή παιδεία των γονέων της ήτο φτωχή. Δεν λέω πως είναι απόλυτο όμως είναι σίγουρα δυνατό!
#10~toxotria @ 22/11/2005 - 10:14
Ασφαλώς και είναι πιθανότερο να ασκεί σωματική βία ενας άνθρωπος χαμηλού οικονομικού ή μορφωτικού επιπέδου. Η άμεση βία γενικότερα είναι μέρος της ζωής στα γκέτο των αποκλεισμένων, ανέργων, φτωχών κλπ ανθρώπων (όχι όλων βέβαια, αλλά σαν γενικό κοινωνικό φαινόμενο)
Η παρατήρηση αφορά στο ότι ΚΑΙ στα "καλύτερα τα σπίτια" μπορείς να βρεις τα ίδια...
Το συνηθέστερο βέβαια είναι στα "μορφωμένα" σπίτια η βία να είναι υπόγεια, κρυμμένη σε συμπεριφορές προσβολών, ειρωνίας εκβιασμού και εκφοβισμού με όπλο όχι τις γροθιές αλλά την γλώσσα: είτε του σώματος, είτε του ...στόματος, αυτής που όλοι ξέρουμε πως "κόκκαλα δεν έχει και κόκκαλα τσακίζει"...
Οσο για το "γιατί δεν φεύγουν" τα θύματα: Για πολλούς και διαφορους λόγους: οικονομική αδυναμία, συναισθηματική εμπλοκή, κοινωνικά "πρέπει", κοινωνικοί μηχανισμοί...
Κάποια βέβαια φεύγουν, είτε σιωπηλά είτε καταγγέλοντας (τότε συχνά κατηγορούνται για...απονιά!!)
Αλλο θέμα βέβαια τι γίνεται τότε: Καλούνται στο δικαστήριο να αποδείξουν κάθε πτυχή και λεπτομέρεια της ζωής τους, με τον υπαινιγμό ότι φταίνε τα ίδια! Και αν δεν επρόκειτο για καθαρά σωματική κακοποίηση αλλλά για ψυχολογική...άντε να ξεμπερδέψουν...(εκεί ο καθωσπρέπει μεσοαστός δράστης πάλι έχει το πάνω χέρι)
Τελευταία στο κέντρο για τη βία έχουν προσφύγει γυναίκες που δεν έχουν ούτε τα 400 ευρώ να πληρώσουν έναν δικηγόρο για την αγωγή... Οσες έχουν να πληρώσουν ξενοδοχείο, δικηγόρο και ψυχίατρο ας πούμε πως είναι κάπως τυχερότερες και κατά κανόνα δεν μαθαίνουν γι αυτές παρά το στενό περιβάλλον τους..
Είναι τεράστιο το θέμα, ατέλειωτο.
Ενα μικρό μόνο υστερόγραφο σε απάντηση κάποιας -χιουμοριστικής ελπίζω- παρέμβασης: Αλλο να σου σπάω τα αρχ..ια (άνδρας ή γυναίκα) γιατί σκέφτομαι και ενεργώ διαφορετικά από τις προσδοκίες σου, και ΑΛΛΟ, τελείως άλλο, χρησιμοποιώντας το φόβο και τη βία να συντηρώ το "δικαίωμά" μου να σου τα σπάω...

#11~name @ 2/12/2005 - 12:24
Η χρόνια βία, είτε με την γλώσσα του σώματος είτε με την γλώσσα του στόματος είτε σωματική, σίγουρα οδηγεί στην εξοικειωση μαζί της το θύμα δεν μπορεί να ζήσει χωρίς αυτήν, γίνεται αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής της/του, λογικό και επόμενο είναι να θετει ορισμένα εμπόδια ως προς την απόδραση του/της, είτε πραγματικά είτε φανταστικά, αρέσκονται στην όλη μαζοχιστική κατάσταση που δημιουργείται με αποκλειστικούς υπεύθυνους τους ίδιους. αποδράσται έχετε την δύναμη αρκεί να το πιστέψεται. Καλημέρα
#12~Villon @ 6/12/2005 - 18:41
Κι εγώ έχω δολοφονηθεί επανειλλημένως από γυναίκες, αλλά δεν το κάνω θέμα!
#13~Ιονιος @ 9/5/2006 - 16:37
Βαλτε ρε παιδια και μια στατιστικη για το ποσους φονους εχουν κανει και υποκηνειση οι γυναικες.
Της γυναικας η ζωη ειναι μια αββυσος..............

Για να γράψεις σχόλιο στο άρθρο πρέπει να είσαι μέλος του site και να έχεις κάνει login.