Στείλε λεφτά στο ftou.gr
Απεχθάνομαι την ευχαρίστηση να ευχαριστώ εκείνους που απεχθάνομαι.
Πέμπτη, 12 Δεκεμβρίου

Verus 27/4/2013 10:57:00 μμ

Ημερολόγιο μιας απελπισμένης: Πανελλαδικές

Αραλίκι

Σάββατο 27.04.2013: ακριβώς 20 μέρες πριν την έναρξη των εξετάσεων.


Ξύπνησα στις 8, να πάω για μάθημα. Με πήρε ο ύπνος στο λεωφορείο, αφού είναι κάτι βδομάδες που δεν κοιμάμαι πάνω από 4 ώρες. Αν δεν ήξερε ο εισπράκτορας ότι κατεβαίνω στη συγκεκριμένη στάση, ίσως νά 'μουν στα αζήτητα του ΚΤΕΛ.

Κατέβηκα απ'το λεωφορείο, και πήγα ως συνήθως στο φούρνο. Μόλις με είδε η, τα μάλα αντιπαθητική αλλά παραδόξως ευγενικότατη, κυρία Σούλα, μου έδωσε αμέσως το γάλα και την κασερόπιτα που παίρνω κάθε Σάββατο πρωί. Αν δεν ήταν κι'αυτή να το θυμάται, ίσως ακόμη να ψαχνόμουν για το τι θα πάρω.

Η ώρα 9 παρά 5. Ξεκινάω να περπατάω προς το φροντιστήριο. Φτάνω στο κτήριο και ανεβαίνω τη σκάλα (εξωτερική). Στον πρώτο όροφο, ως συνήθως, κρεμασμένα στρινγκ, σουτιέν, μποξεράκια. Φτάνω στον 3ο εν πάση περιπτώσει, σχεδόν με την ψυχή στο στόμα. Κάθομαι σε μια καρέκλα στο μπαλκόνι ως να 'ρθει ο καθηγητής της Βιολογίας. Στο μεταξύ, η Κατερίνα μού 'λεγε κάτι για μια πορεία της ΚΝΕ τη Μεγάλη Τετάρτη. Αν δεν ήταν κι'αυτή, ίσως να μην είχαν νόημα τα πρωινά του Σαββάτου.

Ο καθηγητής, ως συνήθως αργεί. Αν δεν ήταν κι'αυτός, ίσως να κάναμε γεμάτες δυο ώρες μάθημα, αντί για μιάμιση και σκάρτη που κάνουμε τώρα.

Ωπ. Να τος. Είδα την καράφλα του να γυαλίζει στον ήλιο. Αν δεν ήταν κι'αυτή, ίσως να μην καταλάβαινα πότε έρχεται ώστε να προλάβω να φάω την κασερόπιτα πριν μπούμε.

Ανέβηκε τη σκάλα κι'έφτασε στον όροφο. Κι'αυτός με την ψυχή στο στόμα. Πάλι καλά που δεν είναι μόνο η δική μου φυσική κατάσταση χάλια. Όχι ρε πούστη, ξέχασα τα γυαλιά μου!

Μας έβαλε να λύσουμε μια άσκηση του 5ου κεφαλαίου. Καταραμένοι γενετιστές. Αντί να κάτσετε στα αυγά σας και να καλλιεργείτε φακές σε κυπελλάκια, αποφασίσατε να μελετήσετε την κληρονομικότητα στο μοσχομπίζελο. Καταραμένοι γενετιστές. Κι'η Κατερίνα μου λέει: Αν δεν ήσουν κι'εσύ, ίσως να μην κατάφερνα να λύσω ποτέ αυτή την άσκηση.

Παρηγορήθηκα λίγο απ' τα λόγια της. Μπορεί σ'όλα τα υπόλοιπα μαθήματα που εξετάζομαι να 'μαι σχεδόν για το Μπούτσο αλλά, πάλι καλά που υπάρχει και η βιολογία. Αν δεν ήταν κι'αυτή, ίσως να μην ήμουν καλή σε τίποτα.

Στο τέλος του μαθήματος πιάσαμε τη συζήτηση. Μας είπε να μην έχουμε άγχος και να πάμε να γράψουμε με τσαμπουκά. Οι άλλοι δυο είχαν πρασινίσει σαν μαρούλια. Εγώ πάλι, δεν έχω αγχωθεί καθόλου. Εγώ κύριε δεν έχω αγχωθεί, αλήθεια. Γνωρίζω τις δυνατότητες μου και έχω αποδεχθεί ότι θα πιάσω πάτο. Ε τότε να αγχωθείς λίγο, γιατί το άγχος είναι δημιουργικό πολλές φορές. Πάλι καλά δηλαδή που δεν έχω αγχωθεί. Αν είχα αγχωθεί, ίσως να μην είχα λόγο να αγχωθώ περεταίρω.

Όμορφο πρωινό.
Μαθήματα Rohala Art

Σχόλια:

#1~M1k3y @ 3/5/2013 - 23:57
Κουράγιο και τελειώσαμε σε λίγο. Μια συμβουλή μόνο: Προσπάθησε τελευταίες μέρες και κατά τη διάρκεια των εξετάσεων να μην ξενυχτάς. Δεν ωφελεί σε τίποτα γιατί αν διαβάζεις όλη μέρα, το μυαλό σου έχει κουραστεί τόσο μέχρι τη νύχτα, που δε συγκρατεί σχεδόν τίποτα από αυτά που δέχεται. Πέρα από αυτό, το να είσαι σα ζόμπι τη μέρα που γράφεις μάθημα δεν νομίζω ότι θα βοηθήσει και πολύ.

Παρεμπιπτόντως, ένα κείμενο που βρήκα και μου άρεσε:

http://goo.gl/aoNQk

Πάω τώρα να ξαναδιαβάσω τη θεωρία μαθ-κατ
#2~Verus @ 4/5/2013 - 01:41
δεν ξέρω ρε συ Μίκυ αν θέλω να τελειώσω. δεν είμαι άνθρωπος που μπορεί να αναλάβει τόσες ευθύνες εγώ. είμαι τεμπελόσκυλο.
τη βαρέθηκα αυτή την περίοδο. έχω διαβάσει τόσο πολύ που έχω σιχαθεί τα πάντα. το κεφάλι μου "δουλεύει" ασταμάτητα απτον περασμένο Ιούλιο!

Καλή μας επιτυχία ένιγουεϊ.
#3~Webmaster @ 20/5/2013 - 19:20
Είδα αυτό το βιτσιόζικο που σας κάνανε σήμερα στα μαθηματικά. Ενδιαφέρον.
#4~Verus @ 4/6/2013 - 12:13
καλό ήτανε, ε

Για να γράψεις σχόλιο στο άρθρο πρέπει να είσαι μέλος του site και να έχεις κάνει login.